Wim de Goede (1952), opgegroeid in Beverwijk, is van jongs af aan actief tekenaar en schilder. Hoewel autodidact heeft hij zich gevormd door vele jaren te tekenen en te schilderen in allerlei ateliers. Hij schildert in zijn atelier maar ook graag op locatie. In de loop der jaren heeft hij een ontwikkeling doorgemaakt van traditioneel naar eigentijds realisme en daarbij een eigen stijl ontwikkeld die zowel verwant is aan het expressionisme als aan het impressionisme. Zijn schilderijen worden gekenmerkt door een trefzekere toets, een forse penseelstreek, krachtige contrasten en een expressief kleurgebruik. Hij werkt vooral met olieverf maar ook met acryl, gouache of met gemengde technieken. Zowel de Bergense School als de Duitse expressionisten zijn daarbij belangrijke inspiratiebronnen.